الشيخ السبحاني
72
دوست نماها (تفسير سوره منافقون) (فارسى)
قرآن نظر منافقان را محكوم مىكند 1 . آنها تصور كرده بودند كه روزى بندگان دردست آنهاست ، ولى ازيك اصل اساسى غفلت ورزيده بودند كه روزى بندگان در دست خداست ؛ خدايى كه به دشمنان خود ( منافقان ) روزى مىدهد هرگز دوستان خود را در فشار گرسنگى و مضيقهء زندگى باقى نمىگذارد و كليهء خزاين زمين و آسمانها در دست خدا مىباشد . اين نظام وسيع كه در آن هر جنبندهاى در زواياى جهان به رزق خود مىرسد ، با تدبير و ارادهء حكيمانهء خدا اداره مىشود و مردان با ايمان درپرتو استقامت و شكيبايى و ثبات در راه عقيده ، محاصرهء اقتصادى را شكسته و سرانجام از بنبست اقتصادى بيرون مىآيند و فقط گروههاى بىصبر و ثبات در اين دامهاى گسترده مىافتند و سرانجام تسليم افكار شيطانى گروه متنفذ مىشوند ، ولى مردان حق با نيروى ايمان و قدرت صبر ، به دشمن مىفهمانند كه از اين دام ، شكارى به چنگ نخواهند آورد و چارهاى جز برچيدن دام و شكستن حلقهء محاصره و انصراف از رأى خود ندارند و اين حقيقت در صدر اسلام در جريان شعب ابوطالب كاملاً روشن و واضح شد . 2 . آنها تصور كرده بودند كه عزت و نيرومندى در گرو داشتن آب و زمين است و چون دست مهاجران از اراضى مدينه كوتاه بود ، آنها را خوار و ذليل مىخواندند ، ولى از اين نكته غفلت داشتند كه همين آب و ملك ، گاهى باعث زبونى و بيچارگى و خوارى انسان مىشود ، درحالىكه عزت و ذلت بايد سرچشمهء روحى و نفسانى داشته باشد و